Yalnızlık,yaşlılık,hatırlanma isteği,aile ve ilişki bağları
,küçük mutlulukların değeri,içsel yolculuk konularını işleyen ve insanın ruhuna dokunan bir eser. Roman, yaşamın “küçük ama değerli” ayrıntılarını, bir insanın sessiz iç dünyasını ve sevginin insan ruhundaki iyileştirici gücünü sade ve etkileyici bir dille anlatır. Sonunda okura, yalnızlığın mutlaka kalabalıkla değil; bazen sevildiğini bilmekle azaldığını gösterir.Bir solukta okunan,sade dili,tanıdık çıkarımları ile duygulandıran yer yer göz dolduran bir kitap.Tatlı metaforuna ve kitabın başlığına bayıldım.Kitabın sonlarına doğru kendi değerini fark eden iki karakter yalnızlığın tamamen bir kader olmadığını, insanın kendisiyle barıştıkça hayatın da tatlanabileceğini keşfeder.Sevgi ve ilgi gördüğünde toparlanır; insan ilişkilerinin önemini yeniden anlaşılır.Kısacası Şermin Hanım döktürmüş arkadaşlar,okuyun,okutturun…