Kitabı okurken güvenli bölgemdeymişim gibi hissetmekten kendimi alamadım. İçindeki etkinliklerden bahsetmeyeceğim bile çünkü diğer insanların aksine doğru ya da yanlış diye bir şey yok. Ayrıca ben bu kitapla kendimi sevmeye bir adım attım.:))
SPOİLER!!!!!
Yazar, kitabı o kadar güzel yazmış ki göz yaşlarım kendisini tutamadı. Her okuduğumda ağlarım. Sanırsam bu döngü böyle gidecek. Evet, bu ağladığım ilk kitap olmayabilirdi ama bu kesinlikle ağlamayı seçtiğim ilk kitaptı.:) Kitabı okuduktan sonra ben kendime şöyle bir not bırakmışım: "Sen de benim için gülümser misin?" Bunu sanırım Alnilam'a yazmışım. Ama en çok beni üzen mektubun asla ulaşamayacağı. İkisi de bilmiyorlar birbirlerine ne dediklerini ama hissettiklerine eminim. Ne de olsa bu bir veda değil ki...:)