Işın Kuvanlik
@Kuvanlik
129 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Keder Türkçe bir sözcük, acı anlamına geliyor.Bir zamanlar eski Türkler bir insan öldüğünde yakınlarına tam olarak kırk acı miras bıraktığına inanırlarmış. Ölümden sonraki kırk günün her biri için birer tane. Günler geçtikçe acıların sayıları da azalırmış ama sonuncusu sonsuza dek kalırmış.Bir neviAli Baba ve Kırk Haramiler gibi - merhumun ruhu ve tüm ıstırapları çuvallara doldurulup yeraltındaki gizli bir yete taşınırmış.Çuvallar hayata veda eden insanın nasıl biri olduğununa göre birbirinden farklıymış:Genç mi, Yaşlı mı, ebeveyn mideğil mi, birisiyle öpüşmüş mü, her şeyden önce de hayattayken çok fazla iç çekmiş mi çekmemiş mi? İç çekmeler tonlarca pamuğa benzermiş, sadece görünüşte hafif, ama görünüşte hafif olan şeylerle yaşamanın ne olduğunu en iyi ruh bilir. Ve de onlarla ölmenin ne olduğunu.
Anneannem bu dünyada bozuk para gibi yaşadı.Başka birine, çoğunlukla dedeme ait bir hesabın gereksiz para üstü gibi.Ve tıpkı bir madeni para gibi, onunla ilgili her şeyin iki yüzü vardı.
Romanda ilk bakışta sanki Gregor Samsa gibi bir dönüşüm hikayesi okuyacakmışsınız geliyor ama özünde kadınlık, annelik ve patriyarkal sistemin dayattıklarına karşı bir haykırış. Günümüzde annelik pembe bir deneyim olarak sunuluyor. Bu gerçeği siliyor. Annelik idealize ediliyor. Yaşadıklarını hissettiklerini anlatan anne ise kötü anne olarak görülüyor. Gerçekte annelik uykusuzluk, tükenmişlik, yalnızlık, hormon dengesizliği, psikolojik zorluklar, ev içi yükler vb. Tabiki sevgi var ama tüm bu yüklerde var.
Kimliğini hızla kaybetmekte olan bir kadın.Adı yok.Bir zamanlar sanatçıymış.Hamileliği sonrası çok sevdiği işini bırakmış evde çocuğu ve ev işleri arasında kaybolmuş bir kadın.Kendi zamanı yok. Kendi istekleri yok. Üretkenliğini, yaratıcılığını kaybetmiş.
Gece kancığı; anne olmak, kadın olmak,evin , çocuk bakımının görünmeyen emek ve yükünün vahşi, ironik bir şekilde anlatıldığı bazı yerlerde güldüğüm bazı yerlerde kendimden bir şeyler bulduğum içimi burkan bir okuma oldu.
Hiç tatlış bir anne çocuk romanı okuyacağınızı beklemeyin. Bazı kısımları okumak için rahatsız edici olabilir. Romanın en güçlü bulduğum tarafı grotesk ile kara mizahın romanda kullanımı oldu. Annenin köpeğe dönüşümü de hem fiziksel hem ruhsal hem de dilsel olarak verilmiş. Ben çok beğendim.
