EZGİ POLAT, 1987 yılında doğdu. Endüstri mühendisliği bölümünü bitirdi. Öyküleri Notos, Kitap-lık, Sözcükler, Öykülem, 14 Şubat Dünyanın Öyküsü, Çevrimdışı İstanbul, YM, Karahindiba, Peyniraltı Edebiyatı dergilerinde yayımlandı.
***Kitap, doksan altı sayfa ve altı öyküden oluşuyor. Öykülerin hacimleri homojenlik gösteriyor, diğerlerine göre çok daha uzun ya da çok daha kısa öyküler yok. Yaklaşık on üç on dört sayfa uzunluğundaki öyküler… Ayrıca post-modernizmden çok etkilenmemiş görünüyor yazarımız. Gerçek-hayal giriftliğinde okuyucu kaybolmuyor, hemen her birinde yaşanmışlıklar duru bir şekilde aktarılıyor. Modern anlatıya çok daha yakın buluyorum bu yüzden kitabı.
Hiçbir Yerin Ortasında, kitabın ilk öyküsü ve daha farklı bir tarz sergiliyor Ezgi Polat. Gerçek ve hayallerin/kâbusların çatışmasını anlatıyor, diyebiliriz. Fotoğraf sanatçısı olma isteği ve ideolojik sebeplerden dolayı yaşadığı yerleri terk edip giderek yıllar sonra hasta babasının yanına dönen adamın umarsızlığı, umutsuzluğu, karamsarlığı, insanlığa dair inancını yitirişi… “Gittim… Ölümün gözlerinin içine bakana dek. Yaşamımı bir fotoğrafçı olarak sürdürmekten vazgeçene, türümüze duyduğum inancı yitirene dek.” (15) Ve bu gidişin psikolojik etkileri… Hasta baba, umutsuz oğlu, acılar, ölümler, zamanın acımasızlığı, her şeyi silip götürmesi, anılar vs. Tüm bunların bileşkesinde kendini cehennemin tam ortasında gören gelgitler içindeki bir adam…
Kıyıya Vuran öyküsünde çağımızın en acı gerçeklerini okuyoruz. Kanıksamak zorunda kaldığımız anne-baba kavgaları… Bu