Kuzey Kaya
@Kzy65
Kitaplar
Tiyatro
Edebiyat️
Bisiklet turları, doğa yürüyüşleri, dağ tırmanışı, kamp ve otostopçuluk.
Fotoğraf çekmeyi ve gezmeyi epey severim.
İnstagram: __kuzeykaya
instagram.com/__kuzeykaya
Öğretmen
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi -- Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü
Van
VAN, 20 Mart
225 okur puanıAğustos 2014 tarihinde katıldı
Babası, hiç çıkarmadığı üniformasıyla Charlotte'u karşısına alır. Hayatta bir ezen bir de ezilen taraf vardır, derdi. Ne tarafta olacağını sen belirlemelisin. Taviz verdiğin an ezilirsin. Alçakgönüllü davrandığın an tepene binerler. Kuralları sen koymalısın. Eşitlik diye bir şey yok.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Mutluluk için tek kriterimiz iyilik mi?
Hayır, elbette değil. Bazı insanlar kendilerini durmadan birilerine iyilik yapmak, onlara karşı hep nazik olmak zorunda hisederler. Hayır diyemezler. Bu iyi oldukları için değil, korkak oldukları için. Sevilmemekten, reddedilmekten korktuklarından. Bu da hayatlarındaki insanları istemeden de olsa onları kullanmaya iter. Sen onun güvenli kalesisin. Yeni bir kale inşa edecek gücü yok. Bu yüzden hâlâ geri dönmek için çabalıyor.
Gürültüleri duymamak güzel. Sürekli bir şeylerin yıkıldığı, yerine yenilerinin yapıldığı toza bulanmış bu şehirden bıktı. İnşaat sesleri, işçilerin bağrışları, yolları tıkayan hafriyat kamyonları, evlerin günbegün kesilen ışığı ve beton, beton, beton. İnsan her zaman yeni bir şeyler görmek istemiyor, bazen var olanı korumak, elinde olanın tuhaf, huzur veren alışkanlığıyla yaşamayı sürdürebilmek, belki yalnızca yetinebilmek istiyor. Ama zaman değişti.
Yalnızca vakit kaybı. Hâlâ bir ümidin olduğu o eşik çoktan aşıldı. Hiçbir şey değişmeyecek. Bunu kimse anlamak istemiyor. Başını kaldırıp oradaki insanlara bakmadan işini yapmalı, neye dönüştüğünü görmemeli. Gözleri, önündeki kitabın satırlarında gezinirken adını seslenen arkadaşının kendisi hakkında ne düşündüğünü merak ediyor. Hayal kırıklığı. Artık çıkarcı , bencil biri o. Vazgeçti, güçsüz, kendi geleceğinden başka bir şey umrunda değil. Kurtul şu rahatsızlıklardan , işine bak diye söyleniyor kendine. Kim ne düşünürse düşünsün.
Artık daha büyük bir yalnızlık istediğimi,başka bir boyutta olmayı dilediğimi söylemeliydim belki.Ondan bile uzaklaşmaya ihtiyacım olduğunu.İki kişiye ait bir yaşamı tek bedene sığdırıp durmanın özgürlüğümü zedelediğini ve beni yorduğunu.