Kitaplar
Tiyatro
Edebiyat️
Bisiklet turları, doğa yürüyüşleri, dağ tırmanışı, kamp ve otostopçuluk.
Fotoğraf çekmeyi ve gezmeyi epey severim.
İnstagram: __kuzeykaya
instagram.com/__kuzeykaya
Öğretmen
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi -- Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü
Geceleri hâlâ apansız uyanıyor, dehşetten soluğumu tutarak, her an daha da çürüdüğümü hissediyorum. Hava öylesi durgun ki karanlıkta, nesneler dengelerini yitirmişler ve birbirlerinden kopmuşlar gibi geliyor. Ağırlık merkezlerini yitirmiş bir biçimde, ses çıkarmadan dolanıyorlar ortalıkta, az sonra üstüme yıkılacaklar dört bir yandan ve beni boğacaklar.
Bu korku fırtınalarından kokuşmaya başlayan sığırlara benziyor insan, her şeyi üstüne çekiyor; ve bütün duyguların özgürce birarada bulundukları o çıkar gözetmeyen hoşlanma duygusuna karşılık, şimdi çıkar gözetmeyen nesnel bir dehşet yapışıyor zorla yakasına.
Yaşam sevinci, çalışırken birden dansa uydurularak atılan bir adım, gözde bir şarkının söylenmesi; zevzeklikti tüm bunlar, kimse onlara katılmayıp, insan yaptıklarıyla yalnız başına kaldığında, çok geçmeden kendine bile öyle gelmeye başlıyordu. Ötekiler aynı zamanda örnek olsun diye yaşıyorlardı yaşamlarını, örnek olsun diye birbirleri karşısında susuyor, örnek olacak kadar az yiyor, günah çıkarmaya bile, evde kalanlara günahlarını anımsatmak için gidiyorlardı.