Çocuklara, " Yalan söyleme!, "Hile yapma!", "Böyle davranmak iyi değildir, nefret doğurur, günahtır!" derler. Fakat bu sözleri söyleyen aynı kimseler birbirlerini aldatırlar, başkalarını aldatırlar, çocukları aldatırlar ve yine çocuklara " Hiç kimseyi incitmeyin, kibar ve terbiyeli olun!" derler. Fakat kendileri bu kurala uymazlar.
Doğru. O yüzden çocuk yaşta her türlü puştluğu öğretmek gerekliliğini savunurum. Toz pembe bir hayat gösterildiğinde ve büyüdüğünde o çocuklar, geriye sadece hayal kırıklığı kalıyor
Hayat ve bilim ileriye doğru gitmekteyken, hep geri, geri kaldığımı hissediyorum, tıpkı istasyona geldiğinde az önce kalkmış olan trene yetişmesinin olanaksız olduğunu gören bir köylü gibi...
Öğrenmediğinde, insan kendisini değerli hisseder. Bilginin peşinden gittiğinde tam tersi. O kadar değersiz hissedersin. Okudukça küçülür, öğrendikçe bahsettiğin geriye geriye gidersin
dostoyevski okuduktan sonra bu tarz popüler olabilmek adına psikoloji adı altında ne yazsam diye düşünülüp yazılan kitaplar yazılar ne yazık ki zırva geliyor