Bir akşam, dalgın dalgın hoş bir kitabı karıştırırken, bir an bile duraksamadan: Tutkulu ruhların çogunda oldugu gibi, yaşamdaki inancının tükendiği an gelmişti cümlesini okudum. Bir saniye sonra, cümle içimde bir kez daha yankılanıyordu ve gözyaşlanına boğulmuştum...
Bir insana onursuz olduğu asla söylenmemeli. Eylemler. topluluklar, uygarlıklar onursuz olabilir. Birey degil. Çünkü insan onursuzluk bilincine sahip değilse, asla sahip olmadığı bir onuru yitiremez. Ve eğer bu bilince sahipse, bu bilincin ortaya çıkardğıı korkunç yanık, balmumunun üstündeki kızgın ütü gibidir. Varlık erir, dayanılmaz bir acının ateşiyle yeniden canlanırken, çatlar. Bu, tam anlamıyla kafa tutan ve acısının fazlalığıyla kendini gösteren, onurun ateşidir.