İçimizdeki bir şeyin, bizden daha güçlü, daha büyük, daha güzel, daha duygulu ve heyecanlı, daha karanlık olması genel bir kural mı? Buna egemen olmaya gücümüzün yetmemesi ve sadece binlerce tohum ekerek, bunlardan birinin bir alev gibi yükselip boyumuzu aşmasını ve bereketli bir ürün vermesini beklememiz genel geçerli bir kural mı?
Sanki matematik dersinde sonu gelmeyen bir bölme işlemi ile uğraşıyor ya da çok sıkı düğümlenmiş bir ipi, parmaklarını yaralarcasına çözmeye çalışıyormuş gibi bir duyguya kapılıyordu...
Hayatları cam ve demirden inşa edilmiş saydam ama sağlam bir ortamda geçen, düzenli olarak iş yeri ile ailesinin yaşadığı ev arasında gidip gelen insanlarla; uçuruma itilmiş, çamura batmış, kana bulanmış, haykırışların yankılandığı dehlizlerde dolaşanlar arasındaki bağlantı yolunu belirleyen sınırların ince olduğunu ve her an bu yola sapılabilece
...taa uzaklarda, uçsuz bucaksız, bulutsuz semada apaçık görünen, derinliklerinde tehlikeler gizlemeyen bir gökcismi gibi... ürkek bakışları sonunda bir tek yerde huzur buldu. Penceredeki küçük perdenin üst kısmındaki aralıktan görünen ay...