"Ama Patates Yiyenler eseriyle gurur duyar ve bir kopyasını dostu Anthon van Rappard'a gönderir. Bir ressam ve dostu olarak Van Rappard, Vincent'ın bu tabloyla ne demek istediğini anlayacaktır."
Büyük Macera romanı yazarı Dumas'nın yine büyük maceralarından sonuncusu, tamamlamaya ömrünün yetmediği ve ölümünden 135 yıl sonra Dumas araştırmacısı Claude Schopp tarafından bulunup
İnceleme,kitabı okumaya teşvik eden bir inceleme olmuş.👌Ancak ,Yazının neredeyse tamamı olay örgüsünü özetlemekle geçiyor, bu da metni bir 'kitap değerlendirmesinden' ziyade uzun bir 'özet metni' konumuna düşürüyor.İncelemede karakterlerin psikolojik derinliği, yazarın dili, anlatım teknikleri veya edebi üslubu hakkında tek bir kelime yok bunları da beklerdim.Başyapıt olarak nitelendirirken aynı zamanda sonunun hiçbir yere bağlanmadığını, karakter yolculuklarının yarım kaldığını ve kurgusal olarak eksik olduğunun ifade edilmesini ciddi bir çelişki oluşturmuyor mu? Kitabı okumadım evet ama döneme yazara hakim biri olarak ve kitabın münazarasına katılmış biri olarak bunları diyebilirim.
Mahmut Elbette, kitabın bilimsel bir metod ile incelenmesini beklemiyorum.Ancak duygusal tatmin ile edebi çözümleme arasındaki çizginin aşılması tarafıyım.Çünkü 1102 sayfalık bir Dumas romanını sadece bir 'okuma deneyimi' olarak anmak, o romanın sunduğu tarihi ve kurgusal derinliğe biraz haksızlık gibi geliyor. 'Fikirlerim var ama buraya yazmadım' demek, potansiyeli olan bir incelemeyi kısıtlamak olur.İyi günler dilerim 🤟
Geceleri açık pencerenin önünde oturup kendini terk edilmiş sanmak, kendini yetişkin insanlardan farklı hissetmek, başkalarını gülüşlerinden ve alaylı bakışlarından kuşkulanıp, kimse tarafından anlaşılmadığına inanmak, hiç kimseye kendini anatamamak ve kendisini anlayabilecek birine özlem duymak. İşte aşk bu olmalıydı!