İnsanlık sadece kendini telef edenlere tapmıştır.
Dünya tarihi: Kötülük tarihi. İnsanî oluştan yıkımları çıkarıp atmak, mevsimleri olmayan bir tabiat tasarlamakla aynı şeydir. Bir felakete katkıda bulunmadıysanız iz bırakmadan yok olacaksınızdır.
Yalanlar hiyerarşisinde hayat en ön yeri işgal ediyorsa,hemen ondan sonra, yalan içinde yalan olan aşk gelir. Melez konumumuzun ifadesidir; etrafında topladığı büyük mutluluk ve ıstırap gereçleri sayesinde, kendimize başkasında bir vekil buluruz. Bir çift göz hangi yutturmacayla yalnızlığımıza sırt çevirtir bize? Zihin için bundan daha aşağılayıcı bir iflas var mıdır?
Bir çevre düşünün ki insana kıyı kıyı yanaşıp yan gözle bakıyorlar ve onda ya bir devrimci, ya bir psikopat, ya da bir palavracı arıyorlar; bir İNSAN aramak kimsenin aklına gelmiyor!