Bir gün çok çorak bir arazide çicek ile bulut arkadaş olmuşlar. Çiçek bir süre sonra buluta ben solmak üzereyim benim için yağmur yağdırır mısın demiş ve bulut yağmur yağdırmış. Çicek çok mutlu olmuş öbür ki günde yağmur istemiş ve diğer günde, sonra ki günde bulut her istediğinde çicek için yağmur vermiş. Çicek büyümüş serpilmiş bulut ise birgün son yağmurunu yağdırmış ve yitip gitmiş. Bulut ölünce arkasından güneş çıkmış. Çicek güneşe aşık olmuş bunca zamandır kara bulut yüzünden senin sıcaklığından mahrum kaldım senle olmadım diyip arkadaşı bulutu uğursuz olmakla şuçlamış ve güneşle hayatın tadını çıkarmaya başlamış. Fakat güneş o kadar sıcak o kadar bunaltıcıymış ki sonunda çiceğide kurutup öldürmüş. Çicek solarken son sözleri bu kahpe bulut nerede ölüyorum aq olmuş. Yani dostlar kötüler bir boktan anlamaz hayatınızın içine ederler başlarına kötü birşey geldiğinde dahi siz suçlu olursunuz kendi yağmurlarınızı güneş çıktığında sizi unutacaklar için harcamayın"
bir güzel deydi gözüme
Gögsümde bin pare canlandı
Keşke baksaydım bir daha yüzüne
Ruhum öylece sahipsiz kaldı
Varmıdır güzel senin bir adın
Namını bir ömür yaşatırım
Keşke bu kadar bahtsız olmasaydım
Küçük bir umutla mutlu bir adam kalsaydım
24.cü günün sabahında
Yaşıyorum yelkensiz bir sandalla
Peki neden hep kar yağdı baharda
İnsan mutlu olmazmış zamanla...
günler gelir geçer
Her anı bir yara izi
Bir gün bütün şerçeler
Hüzün taşır değil mi
o anda şimdiyi bıraktım
Telaşlarımı dışarıda
Göz yaşlarımla taze aktım
Umutlarım başka baharda
Bilmece dilli dost
Yaramazmış pürü pak adama
Ne kadar koşarsan koş
varamazsın mutlu tan'a
Başkasının içindeki nefes
Beni öldüren o ilk heves
Bilmem kaç gün geçti üstünden
Öldüğüm geceden itibaren
Beklemeyi bıraktım, beklemeyi bıraktım
Geceye ve gündüzeydi nazım
Her zaman ki gibi koca çöldeki vahayım
Ama çok yalnızım , hep yalnızım.