“İnsanın iyi olmak için akla ihtiyacı yoktur. Hatta bana zaman zaman bunun tam tersi olmalı gibi gelir. Çok zeki birini ele al, hemen hiçbir zaman iyi biri olmadığını görürsün.”
“Kimsenin artık birlikte dolaştığı yok. İki kişinin böyle birlikte işten işe dolaştığını, birlikte seyahat ettiğini daha önce hiç görmedim diyebilirim. İşçiler nasıl olur, bilirsin. Gelir, yataklarına yerleşir, bir ay kadar çalışır, sonra işten çıkar, kendi başlarına ayrılıp giderler. Kimse umurlarında değildir. Onun gibi bir kaçıkla senin gibi akıllı birinin birlikte takılması insana bir tuhaf geliyor.”
Kin senin gözlerini kör etmiş. Hep başkasının günahını görüyor, kendininkini kulak ardı ediyorsun. Ne diyordun? O daha kötüymüş! Kötülük eden bir tek o olsaydı, ortada kötülük kalmazdı. İki insan arasındaki kötülük sadece birinden mi çıkar? Kötülük iki taraflıdır. Onun yaptığı kötülüğü görüyorsun ama kendininkine gözlerin kapalı. Sadece o kötü olsa, sen hep iyi olsaydın ortada kin olmazdı.
Sayfa 37 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu