İnsan benliğinde masumiyetin ve iyiliğin bu dünyada mevcut her durumda işe yaramayacağının kanıtı olan bir eser.
George en zekiydi.
Cesedi herkesten önce ilk o gördü.
Evet, Lennie’nin kaçış yolunu sadece o biliyordu.
George, Lennie için onun yaptığı hatalar için artık kendini feda edemeyeceğini anladığı an doğru olmadığını bildiği şeyi yapıyor.
“Ben onun hayatındaki tek şeyim, hayalleriyim, aklıyım ama onun kaderini ve sorumluluğunu sonsuza kadar taşıyamam.” Demek istedi aslında
George, Lennie’yi öldürürken aynı zamanda,
“Belki bir gün…” ihtimalini de öldürür. Lennie hiçbir şeyi anlamadan öldü.George ise bütün hayatı boyunca bunu bilen, anlayan biri olarak yaşamaya mahkûm edildi.
Hayat, birbirinden ayırdıklarını, kısa bir müddet için tekrar yaklaştırır gibi olsa bile, uzun zaman yan yana bırakmıyordu. Geçen günleri bir daha geri getirmek mümkün değildi ve sadece hatıralar, iki insanı birbirine bağlayacak kadar kuvvetli değildi.