"Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyen insanlar çıkacak karşına, ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak. Kimi insanın yüreği karanlık, kimininki aydınlıktır. Geceyle gündüz gibi! Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama! Kendini koru kızım, insanlara karşı kendini koru!
Vıcık vıcık yüzeysellik yayan şu "kişisel gelişim" kitaplarının bağırıp durduğu "İstersen yaparsın!" sözü tam bir kandırmacaydı. İnsan ancak yapabileceğini isterdi. "İstemek" kavramı, "dilemek"ten ve "hayallere dalmak"tan farklı bir şeydi. Bedelini göze almakla, gereğini yapmakla ilgili bir şeydi.
Sənin üçün anan elə ana obrazında idi. Ananın da ilk addımlarını atdığı dövrlərdən keçdiyini, nə zamansa üç, on iki, yaxud iyirmi yaşının olduğunu heç təsəvvür edə bilmir, onun, sadəcə və sadəcə ana kimi doğulduğunu fikirləşirdin. Bu hadisənin şahidi olduqdan sonra isə sənin böyük qardaşlarına bəslədiyin hisslərin eynisini onun da ürəyində öz qardaşına qarşı bəsləyən bir insan olduğunu dərk etdin və bu, səndə bir zamanlar ananın da uşaqlıq dövrünün olması fikrini yaratdı.