Laviniak
@Laviniak
3 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
İki insan,birbirinden kopmadan önce birbirlerini nasıl görmüş,nasıl tanımış oldukları hususunda anlaşırlar.Aralarında neyin hedefine ulaştığı,neyin yarım kaldığı hususunda.Bunun için korkusuz olmak gerekir.Uyumsuzlukların verdiği acıya katlanabilmelidir insan.Olanaksız olanı da kabul edebilmelidir.Vedalaşmak,insanın kendi kendisiyle de yaptığı bişeydir.Başkalarının bakışları altında kendine arka çıkmasıdır.Vedalaşmaktan korkmanın temelinde ise tapınmak yatar.Olanları altın ışığa daldırmak ve karanlığı yalanla yok etmeye kalkışmak.Bunu yaparken kaybedilen şey,en azından,karanlığı doğuran o hamlelerde kişinin kendini tanımasıdır.
İnsanın başka şeyi yoksa, sahip olduğu her neyse onunla övünür, belki ne kadar az şeyi varsa, o kadar çok övünmesi gerekir.
Süt ninesine bile türlü diller dökmüştür bu herif memesini emmezden önce!
Zamanımız böylelerine hayran işte, böyle günün türküsünü çağıranlara!
Gösterişler, kırıtmalar altında köpüğe benzer boş bir beyin. Bununla en parlak, en ince görüşlü insanların ağzından girip burnundan çıkmayı becerirler. Oysa içlerini yoklarsanız, bir üfürmede su kabarcıkları gibi patlayıverir neleri varsa.
“Gerçek hükme, sadece sınama sonucu varılır.”
“Ama bildiğiniz gibi, bir bahçenin ilkbahara hazır olması için, sonbaharda tersyüz edilmesi gerekir.Bahçe her zaman çiçeklenemez.Ama bırakın, hayatınızın altüst oluşlarını kendi içsel döngüleriniz düzenlesin, dışınızdaki başka güçler, kişiler ya da içinizdeki negatif kompleksler değil.”
