Rodeon
@Layemuth
32 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Okudukça insanın içini acıtan bir çalışma/dosya. Bu kadar boş, tutarsız ve tahmini saçma çıkarımlara dayalı olabileceğine insanın inanası gelmiyor Nâzım'ın mahkumiyet hükümlerini okuyunca. Keza devran, dönem ne kadar değişirse değişsin, yargının aydınlar ve aykırı düşünceler üzerindeki sopa işlevinin de aynı biçimde sürdüğünü görmek de oldukça çarpıcı. Kitap, Nâzım'ı mahkumiyete götüren iki ayrı davadaki tüm tanık ifadeleri ile iddianamaleri ve gerekçeli kararları içerdiğinden ve yazar yorumlarını oldukça sınırlı tuttuğundan dokümantasyon çalışması sayılabilir pekala.
Orijinal adı crónica de una muarte anunciada (google, önceden bildirilmiş bir ölümün tarihi olarak çevirdi) iken her nedense türkçeye kırmızı pazartesi olarak çevrilmiş. Romanın, toplumsal duyarsızlığa getirilmiş bir eleştiri olarak kabulü, yazarını peyami safa sığlığına indirgermekten başka bir anlamı yok bana göre. Romanla veya herhangi bir sanat eseriyle pragmatik ilişki kurmak, ondan bir yarar ummak da belki tam da bize göre bir tutum olduğundan bu tür bir çıkarım yapılıyor. Ama sanıyorum marquez'in en son düşündüğü şey mesaj kaygısıdır. Adıyla müsemma bir kırmızı pazartesi sendromu da türkçede yer bulan kitap okunası, sevilesi, tavsiye edilesi bir romandır
"ey çılgınlığı, yanıltıcı sözlerin.
güzellikten ve her şeyden daha çok inanıyorum sessizliğe
ey şenliği sessizlikte anlaşanların."
