Ne isterdi bu pervane misal uçmaya müptela gönlüm bilir misin kârî? Asırlar evveline gidip bir çınar ağacının altında oturan dervişin ellerine yapışmak. Sonra sual etmek ona bütün utanmazlığımı lisanıma yükleyerek."Neden demek, "neden böyle oldu,Neyi kaybettik,nasıl kaybettik, nereye verdik?"demek.Sonra dizlerine başımı koyup asırlarca sürecek bir kâbusa ağlamak isterdim. İsterdim ama muhal olduğunu,imkânsız olduğunu bilerek isterdim. Lakin yapamıyorum işte. Şikâyetçi değilim bu içinde bulunduğum hâlden desem yalan olur...