Bahar
@Lebrizkaaa
Okul öncesi öğretmeni
107 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hayatım boyunca pek az öykü kitabı okudum. Ve bunun eksikliğini hep hissetmişimdir. Kerem Bakıcı'nın öykülerini bu kitabıyla keşfettim. Kitabı sokak arası bir kitapçıda gördüğümde boşuna 'Beni al' diye bağırmamış demek. Günümüzden bir soluk okumak o kadar iyi geldi ki..
Oh be biri bozmuş işte bu ölüm sessizliğini dedim içimden.. :)
Umarım bir sonraki kitabıyla yahut öyküsüyle karşılaşmam bu kadar uzun sürmez..
Okuyunuz efemm ;)
Reklam
"Gerçeğin çocuklarına.."
Birkaç dakika oldu kitabı bitireli. Taze taze yazmak istedim. Deneme türünde okuduğum kitap sayısı bir elin beş parmağını geçmez. Ama kendimi bu zevkten daha fazla mahrum bırakmak istemedim. Ve bir Nurullah Ataç kitabı seçtim.
Bu kitabı okumasaydım yazacağım herhangi bir inceleme yazısında "Bu kitap herkese hitap etmeyebilir, çünkü içindeki denemelerin konusunu çoğunlukla edebiyat ve dil oluşturuyor." diyebilirdim. Ama böyle düşünmek oldukça mantıksız geliyor şimdi. Çünkü bu konular herkesi ilgilendirsin isterim, herkesin edebiyatla ilgili söyleyecek sözleri olmalı. Çünkü etle tırnak gibiyiz dilimizle. Üzerine düşünmeliyiz, söyleyecek sözlerimiz olmalı.
Bunun yanında çok etkilendiğim, etime kadar hissettiğim cümleler okudum bu kitapta.
Ertelemeden okuyun isterim..
Dünyada her şey kolay da bir Yaşar Kemal daha bulmak imkansız..Edebiyat
Dengbejler, kaval sesleri, Ahmedi Xane...
Bu sözcükleri duymaya alışkın olmayanlarınız vardır elbette. Eminim kitabı okuyan çoğu kişi dengbejin kim olduğunu bilmiyordur ve Ahmedi Xane'den habersizdir.. Ama zaten edebiyatın binbir renkli çiçeği Yaşar Kemal bunun için yok mu ? Onun yarattığı roman dili bu topraklardaki değerleri ucu bucağı olmayan diyarlara ulaştırmadı mı..
Ben Yaşar Kemal okuduğumda bütün bir Anadolu'yu dolaşmış gibi hissediyorum ve asla doyamıyorum. Acıyı, zulmü, yalnızlığı, sevdayı, ölümü öyle derinden hissediyorum ki..
Tanıdık bir dosta merhaba der gibi hissediyorum kendimi, öyle sıcak öyle dost bir el..
Günün birinde bu kitabı Ağrı Dağı'nı ve Iğdır Ovasını görüp yeniden okumayı çok isterim. O zaman her şeyin daha büyülü olacağına eminim.. ama lütfen okuyun bu destanı, zira eşi benzeri yok.
Burnun büyüdü mü İnci ?Edebiyat
Çoğu zaman gerçeği bildiğimizi, farkında olduğumuzu düşünür bununla övünürüz. Ancak o gerçekle yüzleşmek adına hiçbir şey yapmayız. Uçurtmayı vurmasınlar bir gerçeğin romanı. Ve okumadan farkında olacağımız bir gerçek değil bu.
Yazar Feride Çiçekoğlu halkını seven bir fikir suçlusu. 12 Eylül döneminde komünizm propagandası yapmak suçundan yargılanıyor ve cezaevine giriyor. Kitabın baş kahramanı olan Barışla tanışmaları bu döneme rastlıyor.
Barış çocukluğun bütün güzel yanlarından mahrum bırakılmış eksik bir çocuk.. Gökyüzünden, uçurtma uçurmaktan, simidin kokusundan bihaber büyüyor.
Bu romanda cezaevinde yaşanan dramı Barışın gözünden okuyoruz. Mahkumları, gardiyanları, cezaevi müdürünü, çok anahtarlı amcayı... Ve en sonunda aslında hiç de yabancı olmadığımız bir tablo çıkıyor ortaya. Anlayacağınız burada anlatılanlar 5 yaşındaki bir çocuğun anılarından çok daha fazla.. 
Uçurtmayı Vurmasınlar 
Feride Çiçekoğlu
Uçurtmayı Vurmasınlar Feride ÇiçekoğluUmudumuz yok, artık özgürüz !Edebiyat
Zorba'yı tanıyana kadar hayatın bu kadar çok sevilecek yanı olduğunu düşünmemiştim. Zorba hayatı öylesine seviyor ve öylesine yaşıyor ki bundan ilham almamak olanaksız.
Hayatın kitaplardan değil, bizzat yaşayarak ögrenileceğini ve hayatın yaşadığımız andan ibaret olduğunu savunuyor. Nitekim baş karakterimize "kağıt faresi" demesinden bunu anlıyoruz. Hayatında hiç kitap okumamış bir adam yaşamın hakkını vererek yaşamak gerektiğini söylüyor.
Yaşamak nefes alıp vermekten ibaret değildir ve hakkını vermek gerekir. Yazar önsözünde hayatında iz bırakan insanlardan bahsederken Zorba için "hayatı sevmeyi, ölümden korkmamayı öğretmiştir bana" demiş. Bunca çirkinlik, kötülük ve bir yanda Zorba'nın öğretileri.
Ne mutlu seni tanıyana.. 
Zorba 
Nikos Kazancakis
Zorba Nikos KazancakisReklam