"Bu kafa büsbütün başka işler becerebilir... Sen kendini ziyan ediyorsun, halbuki buna hakkın yok!.. Mademki herkes gibi değilsin, onlardan daha akıllı, daha üstünsün, onlara hükmetmek hakkın, hatta vazifendir. Yalnız bunu istemen lazım. Her şeyi feda edebilecek kadar şiddetle istemen ve bütün arzularını bir tek gayeye: İnsanlara hükmetmek, onların başına geçmek gayesine hasretmen lazım. Sonra senin gibi hayallerle, çocukça, daha doğrusu kadınca hislerle uğraşmak da insanı berbat eder. Hayatını nasıl olup da bir kadına bağladığına şaşıyorum. Kadın bir oyuncaktan başka nedir? Erkek, tam manasıyla erkek ol. Erkek sert, haşin, âciz hislere yabancı, sadece kuvvete tapan mahluktur. Dünyaya bizim gibi insanlar kendi kafalarında tasavvur ettikleri şekli vermeli ve koyun sürüsünden farkı olmayan halk ise sadece tabi olmalıdır. Bunu sabit fikir halinde kafana yerleştirir ve maddi, manevi bütün kuvvetlerinle bu yolda çalışırsan muhakkak gayene varırsın... Muvaffak olmamak ihtimali pek azdır; belki de hiç yoktur..."
Kitaba başlayarkən çox qərəzli yanaşdım. Çünki mənə görə inti*har üçün plan hazırladığını düşündüm. Amma kitabı oxuyarkən bu düşüncələrim dəyişdi. Kitab sevginin gücünü öyrədir. Yanında sevdiyin varsa, bəzən özündən belə keçə biləcəyini öyrədir. Müharibə dövründən, bu dövrdə insanların, xüsusilə, qadınların və uşaqların yaşadığı çətinlikləri göstərir. Ana olmağın nə demək olduğunu, bəzən içində duyğular coşub-daşarkən övladının həyatı üçün hissiz, duyğusuz olmağı bacarmağı göstərir. Kişilərin nə qədər çətin seçim arasında qaldığına, valideynlərin övladlarının həyatı üçün öz həyatlarını yox saydığına şahid oluruq.
Kitabın türk dilinə tərcüməsi də ("Raylara yatan adam") mövcuddur. Bu məni daha çox sevindirdi.
Rövşen Abdullaoğlu çox təsirli bir əsər yazıb. Oxuduğumuz zaman insan həyatının dərinliklərini görürük.