Sena
@Lenaya
Atımı bir yerde duramamanın güzelliğine bağladım.
29 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
2. okuma üzerine1000k
merhaba canım,
20 yıl önce Adana’da halamı ziyarete gittiğim bi vakit, onun kütüphanesinde bulup okumuştum ilk kez, yaz tatiliydi ve ben Adana sıcağında sıkılmış bir gençtim zaman geçsin, biraz serinleyeyim diye başladığım bu kitap içimdeki dinozora atifta bulunuyordu adeta. Ozaman okuma aralarında durup durup son sayfalarda resimlere baktığımı hatırlıyor ve çok yaşlı olmanın ne kadar güzel olduğunu düşünüyordum.
Şimdi bir seyahat sırasında elimdeki kitaplar bitince, telefonuma pdf olarak, kim bilir ne zaman indirdiğimi hatırlamadığım bu kitap denk geldi ve okumaya başladım ve su gibi aktı.
20 yıl sonra beni aynı sıcaklıkla ve samimi duygularla karşıladı bu kitap. Sevgilim Mina ya bu eseri için gönülden teşekkür ederim. Ben Mina nın aksine kendi adıma bir cennetim olacağına inanıyor ve onu oraya davet ediyorum çünkü onunla derin-yüzeysel her anlamda sohbet edebileceğim biricik fantastik alanımın umudu ve belki komik sayılabilecek lüksü beni heyecanladırıyor.
Yakın geçmiş Türkiye siyasi tarihine kendi perspektifinden bir ışık tutmuş kalburüstü bir ailenin “tuhaf” kızı.
herkese iyi okumalar dilerim.
sevgiler,
Reklam
İçime bir aynaKitap Alıntısı
Romantizm, her nedense, sulandırılmış ucuz bir duygusallıkla özdeşleştirilerek hor görülmüş tür öteden beri. Oysa ben, on dokuzuncu yüzyılın ilk yarısında ki İngiliz Romantik akımının bir uzmanı olarak geleceğin güzel günlerine inanan; kendi çağının çirkin gerçeklerine teslim olmayı reddeden; insanları, doğayı ve yaşamı coşkuyla seven şairleri tanımlamak için kullanıyorum "romantik" sözcüğünü. Bu açıdan Nazım Hikmet tam anlamıyla romantik bir şairdir benim gözümde. Nazım'ı ve öteki büyük romantik şairleri düşündükçe de, kendi romantizmimden degil utanmak, tam tersim gururlanıyorum. İnsanları, doğayı, yaşamı sevmeyeceksen, yaşamanın ne anlamı var ki? Birçokları, birtakım çirkin gerçeklere bağlı kalmayı, onları bir an olsun gözden kaçırmamayı bir marifet sayarlar. "Biz gerçekçiyiz" diye diye, zamanla hem kendi kişiliklerini çirkinleştirirler, hem de o çirkin gerçeklerin gittikçe daha derin kökler salmasını, giderek nerdeyse kutsallaşmasın sağlarlar. Ben o çirkin gerçeklere boyun eğmemeye kararlıyım. Bu yüzden yaşadığım sürece romantik tekmeler atıp duracağım o çirkin gerçeklere. Canları isterse, hayalperest diye küçümsesinler beni. Buna hiç bozulmam; çünkü bir insanın ancak düş gücünden yararlanarak hayal kurabildiği sürece gerçek bir insan olduğuna inanıyorum.
Dostluk...
Dostlar, birbirlerine karşı çok özen göstermezlerse, aşk gibi, dostluk da kolayca yara alır. On sekizinci yüzyılda yaşayan sevgililerimden Dr. Samuel Johnson, (her önemli sözüne "Sir" diye başladığından) "Sir"der, "One must keep one'sfriendships in constant repair" (Efendim, bir insan, dostluklarını sürekli onarım halinde tutmalı).