Sevgilim.. tüm bunların hepsini nasıl yaptığımı, nasıl yapacağımı, nasıl sevdiğimi ve nasıl seviştiğimi soruyorsun..
Bunları yapmak için yetecek sevgim ve güzelliğim var..
Bak, şimdi.. caddeden geçiyoruz, ve gözler sahipsizmiş gibi, bir silah gibi bana çevriliyor, üstelik vuruyorlar tam on ikiden,
Öylesine bir bakış değil bu, sevgi bakışı..
Bir yıldızı izlemiyorlar bu denli derinden.
Sevgilim, bak..
Beni seviyorlar, ayırıyorum her parçaya,
Bir seninki gerçek..
Ben bu sevgiyle, binlerce şiir yazıyorum, resim yapıyorum üstelik, müzik okuyorum..
Kıyafetlerini dikiyorum sonra, yüzündeki ateşli maskeye bakıyor, makyaj yapıyorum..
Bakıyorum diğerlerine, sanki bir seninki gerçek
Sevgilim,
Benim ateşimin üstünde ateş yok,
Biliyorlar bunu, ben çalışıyorum
Tutkumla çalışıyorum ki; yalnızlığımı da seviyorum
Peki ya, babamı düşün
O nasıl çalıştı, nasıl üretti, nasıl yazdı
Bu kadar sevilmezken? Yalnızlığına terk edilmişken
O’na bakınca, ateşli bir aşağılık olduğumu anlıyorum,
Benim gibi bir kadını herkes arzular,
Kalabalıktır etrafı,
Ve tıpkı babası gibi yalnızdır.