⎯ Letavitsa.

⎯ Letavitsa.
@Letavittsa
Benim ruhumu canlı tutan Tanrıyı; En yüce şekilde yarattım ruhumda, Benim evrenimde, Yalan ve nefret yerine sevgi ve hüzün vardı. Susmayan zihnimin içinde yalnızca sen vardın.
Yazar
İstanbul
8 Mart
40 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Perde arkasını görmeyenler mutlaka sahneyi yargılar; özellikle sahnede hiç bulunamamışsa.
Edebiyat
Reklam
Genç yaşında durup düşünürdü: “Ama insanlara göstermem gereken çok şey var, gördüklerinin, zihinlerinin ve ruhlarının alt katmanındaki hazineyi, tek gerçeği.. Üstelik tüm özgünlüğüm, yaratıcılığım gücümle. Gerçek hep görünenin altında, büyük sonsuzlukta yaşanır, orada gömülür ve orada kalır; sonsuza dek. Tıpkı aşk gibi. Bir gün topraktan çıkacağım ve ruhuma bürüneceğim, sonra ruhumu teslim edip tekrar gömüleceğim; sonraysa.. bilinmeyene doğru öğreneceğim varlığı ve yaratılışı.. en çokta, var olmayı. Tanrı olmadığındaysa, kendimi yaratacağım ve bir tek Tanrı’ya inanacağım, güvenen âşıklar, elbet kaybolur, sonra görünüre çıkarlar, sisin ve karanlığın içindeki ay gibi, İşte ben bu denli çok güveniyorum içimdeki ruha ve Tanrı’ya, o olmadan da kendi içimdeki varlığıyla en yüce şekilde hareket edebiliyorum, özgün bir biçimde, zincirsiz şekilde var ediyorum kendimi, hiç kimseyi görmeden, işitmeden.. yalnız güzel bedenimle. Bu benim taşıdığım en yüce, en ağır emanetti, bu yüzden kimsenin dokunmasına layık göremedim, hiç geri çeviremedim Tanrımı. Öylesine bir tutku, bir aşktı, doğumdan öncesinde dahi.. öğrettikleri hiç aklımdan çıkmadı, bu bilgelikle indim dünyaya..” — Letavitsa, (Belinay’ı anlatıyor.) Kendimi üçüncü, belki sonsuz bakış açısından izliyorum.
Edebiyat
Sen hasta değilsin, Senin kişiliğin de yeteneklerin gibi Mevsim mevsim, açmaya, solmaya, Ağlamaya ayarlı. Lirik bir düzen içinde, yalnızca spor yapamazsın, Sanat vardır orada en başta, Disiplin düzenidir şiirin, İlk mısra sonunda saydığın hecesidir. Ama sen kaybetme kendini ve sevgini Sadece yokla.
Şiir
Ben şiirlerimi düşerken değil, yükselirken yazıyorum, En yüce ve güçlü duygumu akıtıyorken yanaklarımdan, Ben kimseden bir şey beklemiyorum, Anladığım için yazıyorum, Tanrı’nın yüce sevgisi, güçten oluşan enerjiye her şeyi yaptırabilir. Bir et parçası, tapılacak denli güzel olabilir. İnsan topluma kızdığında yazmaz şiiri, Kendine açıldığında, kendi okyanusunda yalnız kalarak, Büyük bir medeniyetmiş gibi cesurca Korkuturken yazar, Ve Şiir en güçlü sanattır, En güçlü silahtır. Müzikte, sinema da, dansta ondan sonra doğar.
Şiir
C’est juste un désordre, une abstraction et une magie entre la femme désirée et la femme qui écrit de la poésie tous les soirs ; tout comme la musique, l’effet qu’elle laisse sur l’âme est divin.
Edebiyat
Reklam