Ruhunda ne varsa yaşamıma adadım,
Adımdı yaşamın ve suyun üzerinde gözlerin,
Binlercesi arasından kayan yıldız gibi;
Hem yerde, hem gökte, ellerimin arasında bir de,
Nasıl batar gün gözlerine bakarak bilinmez,
Gün bir benimle doğar, bir de benimle batar,
Sen hep doğarsın, açarsın, melekler gecikmez,
Gün batar ardından ümitsizliğin çiçek açar,
Bazen bakarsın dağın tepesindeyim,
Bazen rüzgarda özgürlüğüne kavuşan sisteyim,
Tuvale sürdüğüm göğün gövdesinde gözlerin,
Gözlerin ışık gövdeme, güneş batmadan özlerim.
Sözcüklerin deniz arasında kıvrılan kum belki,
Belki kâfiyeli kendi içinde, baktığında şiirdi kendi gemisinde,
Okyanusa açılan en cesur kaptan, gemiyi yüzdüren en alengirli şairdin,
Sonra gittin, gittin..
Su dalgalandı kendi içinde, okyanus kapandı kendi içine.
-Letavitsa.