Benim ruhumu canlı tutan Tanrıyı;
En yüce şekilde yarattım ruhumda,
Benim evrenimde,
Yalan ve nefret yerine sevgi ve hüzün vardı.
Susmayan zihnimin içinde yalnızca sen vardın.
Bırak seninle dönsün dünyam, sen olmadan. Bırak içmeden sarhoş olayım elalarda, bırak hiç olmasın dayanışma ve temas, büyük aşkları bilirsin, sevgilim. Dile getirilemeyen duygular ölümsüzdür, ben yazdığım her şiirin boynuna ipleri bağladım; ölmesin de öldürmesin de beni. Ölümü yaşamla sevmek ve ruhu yaşama dahil etmek ne demek sende yaşadım, sende yaşadıkça çırılçıplak buldum kendimi mavi okyanuslarda, nasıl konuşayım Tanrıyla aşk aracımız olmazsa? Nasıl tutayım sanat ellerini sen yazın sıcaklığında üşümeden? Hatırlarsın bizim uykuya dalmalarımız zamanda paraleldi, rüyada gezerdim ben seni. Rüyada öperdim sonsuzca, ölesiye işlemiş kokun şah damarıma,
nefes aldıkça bir melek üflüyor omzuma.
“Senden vazgeçtiğim gün, kendimden ve Tanrıdan vazgeçtiğim gündür, cehennem azabının yaratılmamış katında en ağır sürgündür” derdim.
En derinlerde seviyorum seni şiirin kulaçlarıyla, hem yüzüyor, hem uçuyor; üstelik nefes alıyorum. Seni sevmek özgürlüktür,
Dünyadaki varlığın cennetim,
Tanrıdaki varlığın inancımdır.
-Letavitsa.
Güneş doğarken seni düşünüyorum,
Söylediğin söze yüzlerce-binlerce
şiir yazıyorum
Söylediğin tüm aşk şarkıları Latince
Sen yüzünü çevirdiğinde değil
Gün yüzünü çevirdiğinden mütevekkil
Sen olduğun sürece İstanbul seninle ve ben şiirlerimi orta çağ şairleri gibi yazıyorum,
Son çağda yaşıyorum, insanların zihninin sıkışmış aralıklarında,
Yalnızlığın sahaflarda gezindiği tozlu şiir raflarında görüyorum sevgimizi bir kez daha yaşıyorum.
Nasıl unutulur seni sevmek, ben seni severken boşlukta dönüyorum.
Dünyada değil.
-Letavitsa
Gelecekte evrene sunacağın kişi için çalış, onun için yarat ve zaman seni yıprattığında değil, kucakladığında geriye dönüp şu an olduğun kişiye konuş, şimdiki hâlin gelecektekine acıyla bakmasın sen büyüt onu, olanaklar alanını tükettin ve kendinle savaştın, kendini kıyaslayabileceğin, yarışabileceğin tek kişi sensin; tek rakibin kendi benliğin. Sarıl kendine ve içinde evreni barındırdığını hisset, tüm olmuşların sebebi sen olduğun gibi tüm olacakların sebebi de sensin, kılıcı kendine saplamak ve insanlarla olmak yerine kendinle savaş ve yalnız ol. Kaderin talihsizliğinin altında özgürlük adına tek şey yatar; insan kendini yalnızca kendi var eder, ruhunu özgür bırak, özgürlük varlıktır. İnsan değerini kendi belirler.