Büşra
@Leyliferr
10 Kasım
86 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
"Bizdeki kitapların çoğu iri harflerele basılıyor Olric. Kültür seviyemizi gösteriyor bu iri harfler. Okumayı yeni öğrenen bir millet olduğumuz için iri harfleri tercih ediyoruz. Daha harfleri yeni söktüğümüz için, onları satırlar arasında kaybetmekten korkuyoruz. Az gelişmiş harfleri seviyoruz. Geniş aralıklı satırlar, sayfanın kenarlarında büyük boşluklar, içimizi serinletiyor. Bütün babalar, oğullarına: 'Oku da adam ol' diyorlar. Gene de kimse okumuyor. Biz adam olmayız Olric."
Büşra
Yıllar geçti, Oğuz Atay'ı yalancı çıkaramadık maalesef
Reklam
Nazan Bekiroğlu'nun La Sonsuzluk Hecesi kitabını okuyorum kitap bittikten sonra bu değerlendirmeyi ''YORUMUMU, DÜŞÜNCELERİMİ, HİSSETTİKLERİMİ'' yazmak isterdim ancak dayanamadım şimdiden sizlerle paylaşayım istedim.
Kitaba başladım ilk sayfalarda bu ne muhteşem bir ifade tarzı, bu ne güzel bir anlatım diye ilerlerken birden kendimi anlamsız bir yoğunluğun içerisinde buldum.
Kitap da sanki her kelime bir cümleyle, her cümle bir paragrafla ifade edilmiş gibi...
Bu kadar abartılı bir anlatım kitabın lezzetini zahmete dönüştürüyor ve ilerlemek gerçekten zorlaşıyor sayfalarda...
Bu nedenle daha fazla dayanamadım ve okumayı bıraktım kitabı...
Ne dersiniz?
Kitabı okuyanların yorumlarını merakla bekliyorum...
Büşra
Evet, bu tekrarları okurken ben de fark etmiştim ancak akıcılığını bozduğu yönde değil, aksine vurguyu daha da içe çektiğini düşünmüştüm. Misâl, örnek verdiğiniz cümle "dizi diziydiler, nurdular." şeklinde olsaydı,kısa kesilseydi, sanki daha es geçilebilir ve fark edilmez olurdu ancak farklı kelimeler daha çok fark ettiriyor ne okuduğunu insana diye düşünüyorum. Tabii ki her okuyucunun gördüğü, dikkati ve farkındalığı farklıdır, bu yüzden tekrarlar sizin için fazla kalmış olabilir. (: