“Sen bir saksı çiçeğisin. Yapraklarını birbirine sürterek varlığını duyamazsın. Bir ormanda olmalıydın. Ölünceye kadar yerinden kımıldamayacağını bilen bir ağacın rahatlığını duymalıydın.”
Sana, beni asla tanımamış olan sana..
Bu kitap bana küçük bir kız çocuğunun kendi sevgisinden bile büyük olamayan yaşlı, aslında kimsesiz adama olan aşkını anlattı.
Aşk, son mektubun içinde gizlidir.
Stefan Zweig