Atticus haklıydı. Bir keresinde kendinizi bir insanın yerine koymadan, onun yerinde olmanın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalışmadan, asla onu tanımayacağınızı söylemişti
Hayatın şefkatli yanını bana sen öğrettin, sevgili Portuga. Bugün çocuklara misketler ve kartlar dağıtmaya çalışan benim, çünkü şefkat olmayınca hayatın pek de değeri kalmıyor. Şefkat göstermek bazen mutlu ediyor, bazense yanıltıyor, ki bu ikincisi daha sık oluyor