Noveleke têde hin qewmînên dîrokî û mîtolojîk e. Him evîna Melayê Cizîrî, serhildana Mîr Seîd hatiye ristin. Berî ko meriv Hawara Dîcle(mehmed uzun) bixwîne baş be. Ango hevdu xweş temam dikin.
Pirtûk bi hêla ziman ve serkeftiye. Pirtûkên Jan Dost hezdikim lê edîtoriya pirtûk pir xirab bû, şaşîtî zehf hebû têde.
Ya dîtir jî xwestiye meselê bê teref binêre lê di gelek rexneyên xwe de şaş e, hin rexneyên wî hebûn ku ez jî tevlî dibim. Ez keseke wek Cizîrî şerê wê donemê dîtime, mesele hin deveran de aniye asta zimanê dewletê. Xwezî ramanên wî ewqas dijberiya hereketê nekira. Ji nêz ve hin tiştan nas bikira dev avêtina wî ne ev çend hêsan ba!
Kitabın edebi dili kimi zaman felsefeyi, kimi zaman aforizmayı, kimi zaman düşünceleri kucaklamış. İçindeki yazara ait tablolar da ayrı bir derinlik katmış kitaba. Yazılar birer sayfa deneme formunda çokça düşündürerek okunuyor.
Ji hêla Kurdeke Sovyetê hatiye nivîsandin. Hin peyvên taybet bala min kişandin wek dî şêwaza pirtûkê klasîk bûn zêde xweşiya min nehat pirtûkê re. Dîsa jî seat xweş.
Kitabı okuduğum da beklediğim gibi öykücülüğünü bir kademe daha ileri taşımış olduğunu fark ettim. Gayet ustaca espriyi kullanabilmesi, zekasını ince ince kullanabilmesi takdire şayan. Severek 3 öykü kitabını okudum ve devamını sabırsızlıkla bekliyorum.