Life…

Life…
@Life_History
Hasta la victoria siempre İstanbul Üniversitesi Uluslararası İlişkiler ve Siyaset Bilimi Psikoloji Felsefe Sosyoloji Almanca
Astsubay
Yüksek Lisans
Ankara Çankaya
Ankara, 11 Mart 1900
432 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Tanrı'nın dışında hiçbir şey olamaz. Onun dışında mekan da yoktur, madde de. Bunun aksini düşünmek Tanrı'yı sınırlamak olur ki bu da düşünülemez. Herşey Tanrı'dadır. Tanrı'nın kaina­tı yaratması varlıkların ondan derece derece uzaklaşması şeklinde olmakla birlikte, varlığın gayesi bu inişi geriye doğ­ru katederek kaynağa dönmektir. "Herşey Tanrı'dandır, herşey Tanrı'ya gider". Şu halde herşeyin başı ve sonu Tan­rı'dır.
Reklam
İyi bayramlar 🍀🍀
O tarife sığmaz. Tanrı kainatın yaratıcı­sıdır; her şey ondan derece derece sudur ederek çıkmıştır. Bu sudur tıpkı bir kaynaktan ışığın çıkması gibidir. Işık ve• ren kaynak kendi varlığından birşey kaybetmez; ayrıca ışık hem onun eseri ( ondan çıkmış), hem ondan ayrıdır. Tanrı tıpkı ışık saçan kaynak gibi, yine hep ayni mükemmellik ve ayni varoluş seviyesindedir. Fakat ışık, kaynaktan uzaklaştıkça nasıl derece derece zayıflar ve nihayet mutlak karanlığa varırsa, Tanrı'nın kudretinin birer parçası demek olan varlıklar da derece derece ondan uzaklaşır, yani gitgide Tanrılık cevherine daha az sahip olurlar.
Sayfa 36·Kitabı okudu
İnsan ilahi kaynaklı bir ruha sahiptir. Bu ruh onun bedeniyle tezat teşkil eder. Ruhun gayesi, ilahi ruh gibi te­miz ve saf bir hale gelmek ve onunla birleşmektir. Beden­den kurtulmanın yolu onun arzularından sıyrılmaktır. Mad­denin hiçbir kutsiyeti bulunmadığı gibi, ilahi tecellide yeri de yoktur. Madde, aklın ve iyiliğin dışındadır. Tanrı'nın ku­sursuz olmasının asıl sebebi onun maddesiz oluşudur.
Filon en yüce "iyi"ye ulaşmakta bilginin ve nefs arıtma­nın (zühd'ün) yeterli olmayacağı, ilahı lı1tfa muhtaç bulun­duğumuzu söylüyor. İnsan, bedenin hapishanesinden kur­tulmak için, dünya ve Tanrı konusunda bilgi kazanmak su­retiyle, aşağılık hayattan yukarılara doğru çıkar, fakat bu yolun kemal mertebesi "vecd"dir. Yani insanın mistik vecd içinde Tanrı ile dolu olduğu, kendini kaybedip sadece Tan­rı'yı duyduğu zamandır.
Reklam