Düne geri dönemem, çünkü o zaman farklı bir insandım.
İmkansıza ulaşmanın tek yolu, onun mümkün olduğuna inanmaktır.
Bugün düşündüğün şeye yarın dönüşürsün.
İnsanların kendilerini eğitimle geliştirmediği, tecrübenin ya da kötü Türkçesiyle "yaşanmışlıklar"ın kendini yetiştirmede ana kriter sayıldığı bir
dönemde yaşlı insanların bilgeliğinden söz etmek mümkün.
Peki,günümüzün dijital çağında gençlerin
sıralarını beklemelerini istemek ne kadar rasyonel?
Dil, din, millet bunlar insanların ruh ikliminden başka bir şey değil. Garbın ruh iklimi bana çok soğuk geldi, şark ikliminde sükûn ve şifa arıyorum...
Ona öyle geldi ki bu dar sokak sakinleri için dünyada bir tek maddî kıymet yoktur, onlar yalnız kalbe ve ma’nevî servetlere, güzelliklere kıymet verirler!
Onlar hayatla kedi yavrularının ipek yumaklarla oynadıkları gibi oynuyorlar, ipeklerin bir gün ellerine, ayaklarına dolaşabileceğini akıllarına hiç getirmiyorlardı.