Nur
@Lightofthenight
Yolunu kaybettiğinde ışıkları takip et.
Öğrenci
KTÜ Interior Architecture
Ankara - Trabzon
137 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Bizimkisi batmak bile değildi. Bataklığın içindeydik ama ne kurtulabiliyorduk ne de batıyorduk. Ne yaşamak mümkündü sanki, ne ölmek...
Hepimiz ölecegiz. Gözlerimizi hayata yumunca yaptığımız kötülükler silinecek mi? İşlenen cinayetler, işlenmemiş mi olacak? Zalimlikler yaşanmamış mı sayılacak? Kötüler ölünce alçaklıklarından kurtuluyorsa, iyi insanların yaptıkları olumlu, güzel şeyler ne olacak?
Anne ve babasının istemediği bir çocuk olarak başladı yaşantısına. Hiçbir paylaşımı olmadı onlarla. Tek başına karşı durdu tüm zorluklara. Engelleri aşarken, zaman zaman sendelediğinde, elini tutacak, onu çözümsüzlüklerinin ortasından çekip çıkaracak kimseyi bulamadı yanında.
Bize hep kötü şeyleri ateşle ilişkilendirerek anlattılar. Kötü insanlar yanardı, mitolojide ateş kötüydü, dünya ateşle sona erecekti ve insanlar dünyanın sonundan korkuyorlardı. İnsanlar ateşten korkuyordu. İnsanlar yanmaktan korkuyordu. Oysa bir şiir geçiyor şimdi aklımdan, "Kimileri dünya ateşle sona erecek diyor, kimileri buzla... "