Sinem.top
@Lilithyus
MEB~Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni
Söyle toprağım bana, neden seni bırakıp gideyim? Sen benim toprağım değil misin? Benim atalarım burada doğdu, burada büyüdü, burada yaşadı, burada öldü toprağım! Sen kıraçtın toprağım, seni benim atalarım temizledi, ben temizledim. Ellerime bak, kuru çatlak ellerime... Ben senin taşını, çalını, çırpını temizledim. Seni cennet gibi güzel yaptım, şikayet etmedim, şikayet mi? Seni temizlerken ne kadar yoruldumsa o kadar sevindim toprağım. Üzüm kütüklerini, tütünlerini, kendi ellerimle diktim. Çok kere tanrıya su diye dua ederken seni gözyaşlarımla suladım. Senin üzümlerin benim için cennet incileridir, tütünlerin altın parçalarıdır. Ben bu dünyada başka hiçbir şey istemiyorum. Yalnız seni, seni toprağım! Yüzyıllardır atalarım sana benim dilimle söyledi, sen benim dilimi dinledin, sana senelerden beri derdimi döktüm. Ben sonumu burada bekleyeceğim! Seninle yaşamak, seninle ağlamak, seninle gülmek, benim dünyada tek muradımdır. Atma beni toprağım. Bil ki bu kalp sensiz hiçtir, boştur, karanlıktır. Ben seninim, beni kabul et. Beni al ve kim gelirse gelsin, üstünde kim yürürse yürüsün, de ki: "Ben Bekir'in toprağıyım, başka kimsenin değilim! Yalnız Bekir'in toprağıyım çünkü Bekir kalbini, ruhunu, etini, kemiklerini, bütün varlığını bana verdi. Gömdü bana."
