“Anlatmakta en az işe yarayan vasıta, kelimeler. İçleri mi boşaldı, hor mu kullandım, yoksa sadece yaşlandım mı, emin değilim. Bildiğim şu ki, artık kelimelere güvenecek, kendimi onlara emanet edecek safdil zamanları geçtim. Susmanın bir ifade biçimi olduğunu savunmuyorum. Ben sadece anlatmayı denemekten vazgeçtim.”
“Yolculuklarda yabancıların üstüme abanarak sohbet açmaya çalışmasından hazzetmediğim için, çoğu zaman yanımdaki koltuğun biletini de alırım. Sonra da sık sık böyle arsız biri çıkıp oraya göz diker. Kaçtığınız ne varsa yakalanırsınız. En çok da insanlara.”
“Çünkü insanlar maalesef beyinlerinin sadece yüzde üçünü kullanabiliyor. Bu yüzden bir sürü şeyi yanlış anlamak, anladıklarını sandıklarına süratle inanmak ve onları inançları doğrultusunda çabucak sınıflandırmak gibi budalaca huyları var. Birilerine esasen hiç de üstlerine vazife olmayan mevzuları izah ve ispat etme çabasına girmektense, mahremiyeti korumak her zaman daha kolay.”
“Böyle basit kararları hızla alabilen biri değildim. Genel olarak karar alabilen biri bile değildim aslında. Benimkiler daha ziyade kararsızlığın aldığı kararlardı ve ekseriyetle eylemsizlikle sonuçlanırdı. Hayatı boyunca tüh’lerden kaçarken keşke’lere tutulmuş biriydim.”