Büşü
@Livanian
Busukpl isimli bookstagramımda kitap, dizi, film ve anime hakkında paylaşımlar yapıyorum. Bu tarz paylaşımları sevenleri hesabıma beklerim.
Şu anda okuduğu kitap
Benden SöylemesiEdebiyat
“Dünya değişiyor dostlarım. Günün birinde gökyüzünde güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz. Günün birinde yol kenarlarında toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz. Bizim için değil ama, çocuklar, sizin için kötü olacak. Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük. Sizin için kötü olacak. Benden hikayesi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
benden hikayesi1000Kitap
Adapazarı’nda 1906’ da dünyaya gelen Sait Faik buradaki yüksek öğrenimini tamamlayarak İktisat öğrenmek üzere İsviçre’ye gider. Lozan’dan önce Fransa’ya geçer.
İstanbul’a dönünce kısa süre Türkçe öğretmenliği yapar ve 1939’da babasını kaybeder. Annesi ile Burgazada’daki evlerinde yaşamaya başlarlar. İkinci Dünya Savaşı sırasında bir ay kadar Haber gazetesinde adliye muhabirliği yapar (1942).
11 Mayıs 1954’de uzun süren hastalığı siroza yenik düşerek vefat eder. Annesi ölünce evleri “Sait Faik Müzesi” haline getirilir ve vasiyeti gereği kitap teliflerinin gelirleri Darüşşafaka Cemiyeti’ne kalır. 1955 yılında annesinin başlattığı “Sait Faik Hikaye Armağanı” sürmektedir.
Büyük usta Sait Faik’in hayatını bu kadar kısa bir şekilde özetleyebilsek bile zihin dünyasını özetlemek pek mümkün değildir. Ancak yazdığı birçok eserle onu anlamaya çalışmak ve yazmak konusunda verdiği savaşlar, ikilemleri anlamak mümkündür. Sait Faik yazdığı eserlerle eski zaman Türkiye’sine ve yeni kurulan Türkiye’ye ışık tutarak gerçek savaş verilen toplum konularına hikayeleri ile ışık tutar. Bu eserindeki her hikaye ayrı bir toplumsal gerçeğini gösterirken, kişilerin körlüğüne ve kendi küçük dünyasını tüm dünya kabul etmesine değinir. İnsanlar kötü doğmazlar, belki en iyi diye bildiğimiz ve bize her zaman iyiliği dokunan kişi bir hayvana, bir bitkiye acı çektiren, onu kökünden kazıyan olabilir. İşte bu insanlardır ki onlar geleceğimizi mahveden gerçek kötülerdir. Dostlar işte büyük usta bizi bu kişilere karşı uyarır. Çünkü bizden geçmiş olsa bile gelecek nesil bundan mahrum kalacak ve kötü olacaktır. “Benden hikayesi”
Biz Körsek, Siz de DilsizsinizEdebiyat
“Geçen gün Tokatkıyan’da bana genç bir Frenk takdim edildi. Azgın bir ‘Şark’ meftunu! ilk lafı bu oldu:
“Azizim, siz kendinizi bilmiyorsunuz. Avrupa’yı bir şey zannederek kendi güzelliklerinizi göremiyor, kendi esrarlarınızı yaşamıyorsunuz...”
Birden bire haklı mı, haksız mı olduğunu kestiremediğim bu tevbihe gülümsedim:
“Yaşamadığımızı, göremediğimizi ne biliyorsunuz?..”
...
“Gülme azizim, sizin sandık odalarında bile öyle esrarlı, öyle anlaşılmaz, öyle müphem, öyle dini bir hal var ki...”
“Ne gibi?..”
“Öyle bir şey ki... Siz körsünüz... Göremiyorsunuz vesselam...” dedi.
Fakat bizim göremeyip de o yalnız kendi gördüğü şeyin ne olduğunu bir türlü söyleyemiyordu.
Malum ya, Türkler hükümlerinde çok naziktirler. “Biz kör isek, işte siz de dilsizsiniz!” cevabı ta dudaklarımın ucuna gelmişken sustum. Hiç ses çıkarmadım.
Zenginliğin eskisi de bir, yenisi de1000Kitap
Logaritmacı’nın azme, iradeye, sa’ye, hesaba dair söylediği hendesî hikmetleri dinlerken, artık göğsümün, görünmez kesme kaya yığınları altında ezildiğini duyuyordum. Rüştiye (Osmanlı da Orta Okul) tahsili bile görmemiş, yalın ayak başıkabak bir uşak yamağının ip ameleliğinden ustabaşılığa, ustabaşılıktan fabrikatörlüğe, fabrikatörlükten müteahhitliğe sıçradığını, müteahhitlikten otomobille milyonerliğe doğru yürüdüğünü görmek -bilmem niçin?- bana acı geliyordu. Kıskanıyor muydum? Evet, kıskanıyor muydum?.. Ama niçin, Amerika’nın en meşhur, en büyük iktisat kralları da parasız işe başlamamışlar mıydı? Muhakemem, mantığım hissiyatımı düzeltemiyordu. Uzandığı ciğerin karşısında ‘pis!’ diye yalanan sıska bir kedi kadar zavallıydım. Kendimi tutamadım. Sanki bu zenginliğe, bu saye hiç ehemmiyet vermiyormuşum gibi, istihkarla (hor görme) yüzümü ekşittim.
“Yeni zengin işte...” dedim.
Logaritmacı durdu. Döndü. Derin siyah gözlerini açtı.
“Ne o? Beğenemiyor musun?” diye güldü, “Kuruntuyu bırak. Zenginlik bu! Şarap değil yavrum! Eskisi de bir, yenisi de!”