“ Padişah, böyle Hak’tan başka hiçbir kuvvete baş eğmeyen bir adama mührünü kabul ettirecekti? İşte ölümün onca hiç ehemmiyeti yoktu.
“Ölümden daha beter bir ceza...”
Padişah saatlerce tahtında düşündü. Taşındı. Daldı, gitti. Derin uykularda görülen rabıtasız rüyalar gibi şehzadeliği, lalası gözünün önüne geldi. “Nadanla (cahille) sohbet etmek akile cehennem ateşinden beterdir!..” diyordu. Bu söz bir şiirdi! Evet, mademki nadanla sohbet etmek cehennem ateşinden beterdi. Bu ateşte Köse Vezir’i yakmalı, fakat öldürmemeliydi.
“Çabuk bir nadan buldurulsun. Onun yanına kapatılsın.” Dedi ”