Loki
@Loki2
#206694328
#202721212
#204499584
“Ormanda yol ikiye ayrıldı ve ben daha az kullanılmış olanını seçtim. Bu hayatımdaki tüm farkı yarattı.”
-Dead Poets Society (1989)
Moleküler Biyoloji ve Genetik
15 Nisan 2005
334 kütüphaneci puanı
88 okur puanıOcak 2022 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Olduğum yerde kaldım, onu korkutmak istemesem de ona yardım etmek istiyordum. "Her zaman böyle olmayacak."
"Her zaman böyleydi" diye karşılık verdi.
Orada öylece durup ilkokulu düşündüm. Manny ile dördüncü sınıfa kadar iyi anlaşıyorduk... Yani ben değişene kadar. Ama ondan önce bile asıl olayların dışında kalırdı. Ufak tefek bir şeydi, hiç spor yapmazdı ve ödevleri yapmadığı için başı sık sık belaya girerdi. Stresli bir ev hayatı olduğunu biliyordum ama diğer çocuklar böyle şeyleri anlamazlardı. Sadece yargılarlardı.
"Ama popüler çocuklarla takılmamaktan sıkılmıştım" diye itiraf ettim. "Birlikte takılırken onları görürdüm, gülüşürlerdi ve herkes etraflarına doluşurdu, ben de... Kıskanırdım. Daha iyi bir şeyden geri kalmış gibi hissediyordum. Bana güldüklerini sanırdım." Kurumuş dudaklarımı yaladım, onunla göz göze gelmekten kaçınıyordum. "Bakışlarının üzerimde gezindiğini hissedebiliyordum. Benden iğreniyorlar mıydı? Neden benden hoşlanmıyorlardı? Umurumda olmamalıydı. Beni dışlayan çocuklara bu kadar önem vermemeliydim ama verdim."
Onu affetmeye hazır mıydım bilmiyorum ama onu istiyordum. Onun kokusunu, onun bakışlarını, onun hissini... Bana dokunmasına bile gerek yoktu. O anda sadece yanında olmak bile rahatlatıyordu. Belki de yalnızca savunmasız hissettiğim içindi ama şu anda olmak istediğim başka bir yer yoktu.
Yine...Kalabalık Yalnızlık..
Baloncukları gittikçe büyüdü, büyüdü ve beni daha da uzaklaştırdı. Onlar onlardı, ben de ben. Uzakta kalmış, istenmeyen, yalnız ve dışlanmış. Balonun dışındaydım. Yine.