Bazıları savaşmaz,
savaşıyormuş gibi yapar.
Kaçaktır aslında;
yüzleşmekten
ve gerçeklerden bir kaçıştır bu.
Kaçarken kendini kahraman sananlar vardır bir de.
Sanırım en tehlikeli olanlardır.
Her zaman haklılardır.
Yanıldıklarını kabul ederlese,
içlerindeki boşluğun görünmesinden
korkarlar.
Bu yüzdendir gerçekleri eğip bükmeleri…
Yalanı doğru diye kabul ederler.
“Ben böyleyim” deyip
çıkarlar işin içinden.
Sanki bu bir karakter değil de, mazeretmiş gibi.
Dinlemezler…
Çünkü dinlemek, başka bir ihtimali
doğurur.
Kabul etmeyi!
Tek ihtimal vardır;
kendi doğruları.
Ve bilir misin…
En çok da bu yüzden kaybederler.