Neden kitap hakkındaki düşüncelerimi yazamadığımı anlamıyorum. Sanırım aşırı duygu yüklemesinden kaynaklı. Bi insan evlat, eş, damat, torun acısını yaşayıpta nasıl yaşadığı her güne lanet etmez ki. Kitabın bi çok yerinde ben olsam kafayı yerdim dedirtiyor. Ve hangi dile çevrilirse çevrilsin insanlar okuduğu zaman aynı şeyleri hissedecek. Ben dedemin bana anlattığı askerlerin eve gelip dedem çocukken tenceredeki yemeği döküp tencerelerine el koyduklarını bana anlattığında onu şu an ki hislerimle anlayamamıştım. Keşke dedem yanımda olsa ve ona bu kitabı ben okuyabilseydim. Eminim ikimizde gözü yaşlı şekilde birbirimize bakardık.