Belki de ruh sayısız duyguyu bir anda tattıktan sonra tatmin olmuyor, huzursuzlanıyor ve nihai bir bitkinliğe varıncaya dek, her defasında artan bir şiddetle yepyeni duygular tatmak istiyordur.
Başkalarının bakışları, gördüğümüz şeye ait bir gerçeklik oluşturmamıza yardımcı olmazsa, gözlerimiz ne gördüklerini bilemezler ve bilincimiz kaybolur zira bizim en mahremimiz sandığımız bilincimiz içimizdeki başkaları demektir ve bu yüzden de kendimizi yalnız hissedemeyiz.