Ayşegül güral
@Lugesya1986
All we have is now.
Az olan zamanınızdan yararlanın. Tek nefeslik hayat bir daha verilmeyecek, böyle bir anda sevgiyi bulan kişi, onun tadını çıkarmalı. Güzel bir kitaptı tavsiye ediyorummm
Sıkılıyorum buaralar çoğu şeyden. Başladıklarımı yarım bırakıyorum. Yaklaşık üç kitap öyle bekliyor. Kiminin akışının hep aynı yönde gitmesi kiminin akıştan fazla uzaklaşması kiminin beni yönlendirirmiş gibi dili kimininse çok derinliği canımı sıktı. Aslında hepsi güzel de bende birşey var. Fazla derinlikli değerlendirir mi oldum da anlamlandırmalar içimi karartır oldu. Birşey var ama, belki de birşey yok. Bu yüzden ışığım sönük. Bu kitaba başlama amacım 1.i ince 2.i Stefan Zweıg ne denilebilir ki başka.
#yusufatılgan #canistan
.
.
-Şöyle bir karar aldım. Yeni okuyacağım kitabı paylaşacağım vakit, bir önceki okuduğum kitaptan konular geçeceğim. Aynı zamanda yeni kitap hakkında içerik vereceğim. “Mürebbiye; kitap kendi içinde dört öyküye ayrılmış ama beni yalnızca ikisi içine çekebildi. Biri -mürebbiye diğeri -geç ödenen borç. En çok da ikincisi. Zamanında çok ünlü bir tiyatrocunun ve ona aşık kadar yoğun duygular besleyen, onu izleyebilmek adına anne babasından kaçan bir kız çocuğunun zaman dahilinde büyüyüp Dr. Olup evlenip hayatın debdebesine karışmış hayatı içinde kendine ufak bir kasabada kaçamak yapma düşüncesiyle başlıyor öykü. Yıllar sonra o çok değer verdiği adamı sersefil tesadüfen köylülerin kendi halinde oturduğu bir kafede görüyor. Zamanında o küçük bir kızken bunun odasına girip son tiyatrosunun olduğunu bilip gitme bırakma vs gibi laflar etmişti çekinerek ona sarılıp ağlamıştı. Ve küçük bir köyde bu yanlış anlaşılmalara sebep olacağı için çok saygılı ve sevgili bi şekilde yanlış anlaşılmalara mahal vermeyecek bi halde onunla vedalaşmıştı. Ve o olgunlaşınca anlamıştı onun duygularından yararlanmamayı onun yanlış anlaşılmaması adına güzel davrandığını şimdi Dr. Onu bu halde görünce herkesin dışladığı ve kötü davrandığı biri olarak tüm orada oturan kişiler önünde onu ölmeden önce saygın ve mutlu biri olarak addetmeye söz verdi. Neticesiyle öyle bir konuşma ve davranış sağladı ki tüm köylünün taktirini saygısını ve yardımını kazandı. Ve öykünün şu son sözüyle göz yaşlarımı tutamadım...İNSANA MUTLULUK KADAR SAĞLIK KATAN BİRŞEY YOKTUR VE EN BÜYÜK MUTLULUKTA BİR BAŞKA İNSANI MUTLU ETMEKTİR.” #Canistan; Yusuf Atılgan yine kalemini sivriltiyor ve insan ruhunun kötücül tohumlarını büyük bir ustalıkla deşiyor. 2.Meşrutiyet ve milli mücadele yıllarında Manisa
