"Dünyanın hiç bir anlamı yoktur" demek , her türden değer sistemini baştan reddetmek olur. Oysa ölümü iradesiyle seçmediği sürece insan umut etmeyi ve yaşamayı seçiyor demektir. Yaşamın bir yerde ölümle sonuçlanarak akıldışı bir seyirle devam etmesi , elbette dünyanın güzelliklerine ve bunların yanına insanın acılarına ,çaresizliklerine gözümüzü kapatmamız gerekmez.
Sanki bazen karşılıklı iki kapısı olan bir odadaymışız gibi geliyor bana. İkimizde kendi kapısının kolunu tutuyor ve diğerinin göz kırpmasıyla beraber hemen kapımızın arkasına geçiyoruz. Hele ki biri söz söyleyecek olsa, diğeri kapısını kapatmış ve çoktan gözden kaybolmuş oluyor.