Sona Qasımlı
@LyaSoFa
(✯
Yağış yoxdursa ,çiçəkdə yoxdur..
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Ona göre bunun nedeni suçu saklamanın olanaksızlıkları değil,suçlunun kendisiydi.Neredeyse tüm suçlular ,ihtiyat ve dikkatin en önemli olduğu anlarda çoçuksu ve laf dinlemez bir şekilde mantıksızca haraket ediyordu...
Afife həyatını kiçik uşaq ikən şəxsiyyətini alovlandıran teatr adlı o möhtəşəm sənətə həsr etdi. Teatr məşəlindən sıçrayan qığılcımlar onun ruhunu alovlandırdığı ilk andan o, bu böyük sənətin içində həm var idi, həm də məhv oldu. Və beləliklə, o, özünü ümumən sənətə, xüsusən də teatra həsr etməyi düşünən bütün gənclərə nümunə olmalı idi! Özü üçün hazırladığı sonluq bütün gələcək nəsillərə ibrət dərsi olacaq .Nəhayətində ,sadəcə ona nəsib oldu ,səhnəyə çıxan ilk Müslüman kadın olmaq!
Lakin "Yanlış zamanda yanlış yerdə bulundu".Öz ifadəsində də deyildiyi kimi "Bir bədəli vardı əlbəttə "özü olmağın".
"Söyleyin bana Nusret Safa Bey,sahneye çıktığım zaman alnımdan öpen muharrir ,beni teşvik eden büyük adamlar ,hayranlarım ,seyircilerim ,arkadaşlarım ,hepsi beni unuttular.
Ne çabuk...."
Tam da Dökmeci'nin dediği gibi "kendi olmuştu"Afife .Böyle olunca da kendini imha etmişdi .Aradan yıllar ve yıllar geçtikden sonra şimdi künhüne vararak anlıyordu kendin olmanın ne demek olduğunu.
Bir bedeli vardı elbette "kendin olma"nın.