Geçtiğimiz altı ayda çok şey oldu. Her şeyi anlayışla karşılamak benden sorulurdu. Nezaketen gülümsemekte çığır açmıştım. Olgunlukla karşılamakta nam salmıştım. Buralar hep benimdi, biraz da senin olsundu. Âdetten değil, sevmektendi. Bir yanardağdan örnek alacaktım kendimi. İçim öyle genişti ki, içime atmakla olan derdimi bir bir anlatsam bile, anlamayacaktı hiç kimse. Tarihe, patladığım o ilk anla geçtiğime gücenecektim. Bunca zaman, bunca lavı, bunca yerde nasıl muhafaza ettiğimi, aslında zaptettiğimi takdir eden biri olabilir mi? Geçtiğimiz altı ayda çok şey oldu. Samanlıktaki iğneyle aramda bir fark vardı, kayboldu.