Vuslatın zemini yokluk, hasretin zemini varlıktır. Vuslat sevgiliyle birlikte bulunulduğunda vuslat olur ama hasret onun yokluğu sayılır. Sevgilinin varlığı vuslatın vasıtası, sevenin varlığı ise hasretin vasıtasıdır. Hasret, vuslat için kalbin sevgiliye dokunması veya onunla ilgili bir şarkı söylemesi gibidir. Sevgiliyi özleyen, onu çağırmalıdır.
Konuşurken sabahları bile bulsan, gece konuşmalarının da bir sınırı var. Ruhunu katman katman açarsın ama çekirdeğinde öyle bir kor vardır ki, kendin bile dokunamazsın.