anyela
@MFAnimals
Okurum dilediğimce, incelerim keyfimce
Şu anda okuduğu kitap
Ah Yusuf1000Kitap
Kuyucaklı Yusuf’tun, öldürdüler atanı
Oldun Edremitli kaymakamın evlatlığı
Muazzezle büyüdün, kardeş gibiyken
Yıllar geçti kardeşlik değişti birden
Hilmi beyin oğlu Şakir intikam peşinde
Şahinde karısı der ki “para kimde”
Öldü baba kaymakam kalp krizinden
Yusuf düştü yollara geçim derdinden
Şahinde durur mu? Koştu Hilmi beye
Muazzez soldu, sarardı Yusuf gel diye
Yusuf bastı evi, gördü olup biteni
Muazzez’i aldı, terkettiler şehri
Tam rahat edecekti ki, öldürmüş sevdiceğini..
anyela
anyela
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitabın alıntılarına sık sık maruz kaldığım için büyük bir merakla alıp okumaya karar verdim, an itibariyle okuyup bitirdim ve okurken yararlı gördüğüm fikirleri not aldım.
Her ne kadar yazar çoğu yerde haklı olsa da Alice Miller’dan yaptığı alıntılarla beni sık sık bunalttığını söylemeden geçemeyeceğim.
Ne bu? psikoloji kitabı mı ya da Alice Miller’ın biyografi kitabı mı? dediğim doğrudur.
Ayrıca okurken merak ettiğim şey; “Acaba çocuğu var mı? Varsa nasıl yetiştiriyor?” oldu. (bilen varsa yazsın lütfen)
Kitabı şu paragrafla özetleyelim;
İyi aile, çocuk’u, yani yeni’yi öldürmeyen, çocuğun doğmasına, varolmasına, gelişmesine engel olmayan, onu besleyen ailedir. İyi aile çocuğun serpilip büyümesine, “ayrı” olmasına imkân tanıdığı halde hâlâ çocuğun ailesi olabilen, ona ailelik edebilen ailedir. İyi aile çocuğa “Senin için iyi olanı ben biliyorum. Ben aileyim” demeyen ailedir. Ailelik taslayan hiçbir aile iyi aile olamaz. “Ama ben anneyim!” diyen hiçbir anne iyi olamaz. Hatta “Ben Anne’yim!” demeleri, hiçbir zaman iyi anne olmadıklarını kanıtıdır. Vaktiyle iyi annelik etmiş biri, sonradan da “Ben Anneyim!” diye konuşmaz. Anneler tanrı değildir. Olmamalıdır da. Anneler her tür hatayla, zaafla malul, ölümlü insanlardır.
Nihan Kaya
Nihan Kaya
Kitabı okumadan önce büyük bir heyecanla başladığım söylenemez, ilk 60 sayfayı kafa karışıklığı içinde okudum.
Yine de okumaya devam ettim
(başladığım kitabı mutlaka bitirmem gerekir çünkü)
Okudukça bu “Aylak Adam C.”nin beni rahatsız etmeye başladığını farkettim, düşünceleri, hareketleri, yaşayış biçimi gerçekten de aylakçaydı.
Sürekli bir arayış içinde olması, kadınları obje olarak görmesi, bulduğu kadınlara hep cinsel açıyla yaklaşması günümüz aylak erkeklerinin özeti gibi.
Hikayemizde 2 sevgilisini bi’şekilde kaybediyor, ayrılıyorlar.
(Kızlar adına çok sevindim kurtulmaları iyi oldu)
Her sayfada bacak bacak bacak bacak artık kusasım geldi.
Neymiş bunun sebebi peki?
Küçükken annesi erkenden vefat edince evde babası ve teyzesiyle yaşıyormuş, ikisi berabermiş.
Babası Zehra teyzenin bacaklarını severken bu da şahit olmuş, babasından nefret ediyor, babası gibi olmak istememesine rağmen yıllar geçtikçe babasına dönüşüyor.
Hikayemizin sonunda da yine aradığı kişiyi bulduğunu düşünerek ona doğru yetişmeye çalışırken elinden kaçırıyor.
Kısaca;
Ne aylaksın be adam, git yapacak bir şeyler bul.
Sal şu kızları, özellikle de bacaklarını.
Namus CinayetiAlıntı
Düğün günü müydü beklenen
Yoksa ölüm günü için miydi bu telaş?
Herkesin haberi olsa da cinayetten
Dediler, “nasıl olsa duymuştur birinden”
Ellerinde kasap bıçaklı ikiz katiller
Kırmızıya boyadılar pazartesiyi
Öldürdüler Nasar’ı gün doğarken
Namusunu temizlediler kardeşinin
anyela
anyelaAğustosta kış etkisi1000Kitap
Ağustos sıcağıyla okudum seni
Her satırın oldu bana klima etkisi
Çok maceralıydı buzullar ülkesi
Nedense kapladı içimi memleket sevgisi
anyela
anyela