MCA
@MPocahontas
5 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
"...dükkânında, meydanda onun gelmesini bekleyen o kadar çok kişi vardı ki, nişanlısının evine girdiğini hiçbirinin görmemesi anlaşılır şey değildi. Sorgu yargıcı, onu görmüş olan hiç değilse bir kişiyi aramış, bunu da benim kadar inatla yapmıştı ama o kişiyi bulmak mümkün değildi. Raporun 382'nci sayfasının kenarına kırmızı mürekkeple bir yargı daha yazılmıştı: Kader bizleri görünmez kılar. Aslında Sandiago Nasar, herkesin gözleri önünde ön kapıdan girmişti içeri, görünmemek için de hiçbir şey yapmamıştı. Flora Miguel, öfkeden beti benzi atmış bir halde, üzerinde unutulmaz durumlarda her zaman giydiği volanlı rüküş giysilerinden biriyle salonda bekliyordu onu, mektup kutusunu eline tutuşturmuş, ' Al şunları,' demişti. 'İnşallah öldürürler seni!' "
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
" 'Yani... Seni bir daha göremeyecek miyim tüylü dostum?'
Gırrgor'un gözlerinden yaşlar süzüldü ve tüyleri, soğuk bir kış gecesi sokağa atılmış tarçınlı çörek gibi koktu. Topaç ağlıyordu. Gırrgor da ağlıyordu. Bu, yazlıktaki ya da okuldaki arkadaşınla vedalaşmaya benzemez. Onları seneye ya da okul açılınca tekrar göreceğini bilirsin. Bu, çok çok uzaklara taşınan ve bir daha asla göremeyeceğini anladığın arkadaşınla vedalaşmak gibiydi. Birbirlerine sımsıkı sarıldılar.
'Sonsuza dek benim insanım olacaksın,' dedi Gırrgor. "
