Mukaddesat uğruna, gençliğine doymamış.
Cennet-âsâ yurduma, nâmahremi koymamış.
Yürekleri kocaman, ne muhteşem erlerdi.
Tek vatan yaşasın da, biz ölelim derlerdi.
Daha oyun yaşında, bıyık henüz terlemiş.
Budanmış da kol kanat, bu vatanı vermemiş.
Bu yüzden Çanakkale, geçilmedi geçilmez.
Bir karış toprağına, hiç bir paha biçilmez.
Mevzu vatan oldumu, gencelmişti yaşlısı.
Dualarla gönderdi, onca gözü yaşlısı.
Sakalları ağarmış, dizlerinde feri yok.
Gözlerinde en ufak, mehafetin yeri yok.
Şehâdet şerbetini, kevser diye içtiler.
Bu toprağın bağrına, tohum oldu düştüler.
Bu yüzden Çanakkale, geçilmedi geçilmez.
Bir karış toprağına, hiç bir paha biçilmez.
Ne geldiyse elinden, koştu ninesi kızı.