Hayatında yol gösterilmesi gereken bir bireye rehber niteliğinde düşünülebilecek; birçok konu açısından eksik bulsam da, okuyup not alınabilecek bir kitap.
Özellikle İlber hocanın yaptığı eleştirilerde benzer düşünceleri paylaşıyorum, yaptığı eleştiriler ne kadar kısa tutulmuş ve detaylandırılması gereken konular olsa da...
Kitabın ilk bölümlerinde her şeyin gençken yapılması gerektiği ve belli bir yaştan sonra maalesef yapılamayacağı hususundaki düşüncesine nispeten daha az katılıyorum. Yaşadığımız sürece her zaman öğrenmeye/gelişime açık olmalı ve erken yaşlarımızda yapamasak bile, hayatta yapılacak hiçbir şeyin geç olmadığı fikrindeyim. Örnek vermek gerekirse 67 yaşındaki Tolstoy bile bisiklet kullanmayı öğreniyor, biz neden yapamayalım ?
Ayrıca hayatta benim en çok şikayet ettiğim durumlardan biriside maalesef Türkiye gerçekleridir. Bir Türkiye gerçekliğinde İlber hocanın tavsiyelerine ne kadar uyacağız ?
Türk gençleri maalesef kendi ülkesinin coğrafyasını dahil hiçbir şeyi bilmiyor. Ucube bir sınav sistemiyle Üniversitelerin öğrenci kalitesi bir hayli gerilemiş durumda. Maalesef üzülerek bir genç olarak söylüyorum ki kimse Üniversitelere okumak için gitmiyor. Gençlik konusunda hiçte İlber hoca kadar iyimser değilim.
Konuyla alakası yok ama...
Maalesef belkide her genç gibi Üniversite bitince, paranın kölesi olup, memur zihniyetli bir ailenin baskısıyla iş hayatına atılacağım ? Kim bilir belkide 2. Üniversite okumak gibi bir hayalimi gerçekleştireceğim, ama şunu biliyorum ki hayatta ne olursa olsun asla pes etmeyeceğimi biliyorum.
-İleride bu incelemeyi belki detaylandırırım ya da böyle durur, bilemiyorum.-