Alp Turan Gezer
@M_Alpturan
Kendince yaşıyor...
Şu anda okuduğu kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Lügatle Hasbihâl
Açıldıkça sahîfen, sırlarım bir bir ayân oldu,
Lügat içre nihân olan o mânâ bezme cân oldu.
Sözün deryâsına daldım, ne harf kaldı ne bir imlâ,
Sükûtun perdesinden sızdı bir ses, bî-gümân oldu.
Kelimeler birer fânî saraymış, anladım tenhâ,
O şâh-ı mutlak’ın vasfı bu dilde bir figân oldu.
Siyah bahrin içinde ak kâğıt bir fülk-i seyyârdır,
Satırlar sanki rûhum yollarına kehkeşân oldu.
Kelimelerle cenk eyler bu zihnim, her nefes hayrân,
Sorar tenhâda kendinden: Bu dünyâ ne zamân oldu?
Yorulma ey Alp, artık kapat feryâd u dâvâyı,
Lügat sustu, nihâyet harf u savt artık nihân oldu.
Âyîne-i Sırr
Esrâr-ı cihân bahrına daldı bu dil-i zâr,
Gördü ki fenâ mülküne her lahza zevâl var.
Zâhid sanma ki seccâdedir her dildeki maksûd,
Meyhâne-i aşk içre bulur rûhunu mevcûd.
Bir lem’a-i nûrun ki senin şemsi eritmiş,
Bir damla şerâbınla cihan aklını gitmiş.
Sûretleri yak, sîret-i mutlak’a nazar kıl,
Terk eyle bu dünyayı, fenâ deryâsına gark ol.
Aynen bakıyor sîne-i pûlâda o dilber,
Gönlün kırılan yerleri her an onu gözler.
Yandıkça bu can şem’-i ilâhîye yakındır,
Gafletle geçen her nefesin sonu amândır.
Hâmûş ol ey Alp, bu sükût dilde nihândır,
Söz bittiği yer, perde-i esrâr-ı cihândır.
Yağmurda Bir Adam
Sokağın lambası solgun ve bitkin,
Asfalta dökülür gecenin rengi.
Yürür adım adım, sessiz ve sakin,
Yağmurda bir adam, kayıp ahengi.
Yakasını kaldırmış rüzgara karşı,
Şemsiyesi evde, aklı firarda.
Adımları ölçer koca bir çarşıyı,
Islağı kuşanmış kör bir duvarda.
Damlalar alnından süzülür gider,
Eski bir şarkıyı fısıldar gibi.
Her düşen tanede bin türlü keder,
Yıkar yeryüzünü bir nehir gibi.
Kimse bilmez nereye çıkar bu yollar,
Cebinde elleri, yüreğinde taş.
Ona yoldaş olur soğuk kaldırımlar,
Gözünden akanla yağmur sarmaş dolaş.
Vitrin camlarında erir gölgesi,
Şehrin gürültüsü uzağa kaçar.
Sadece yağmurun o masum sesi,
Yorgun ruhuna bir pencere açar.
Geceyi bölerken son hatıralar,
Durur bir saniyelik, bakar göklere.
Ne bir şikayeti, ne sitemi var;
Bırakmış kendini bu ıslak yere.